Ayn Rand, Ratu Kebajikan: Hidup Tinggi Atas Bantuan Kerajaan?

Ayn Rand ialah tokoh kontroversi dalam dunia politik dan ekonomi. Dia terkenal dengan sokongannya terhadap kapitalisme laissez-faire dan kepercayaannya bahawa campur tangan kerajaan dalam ekonomi adalah salah. Walau bagaimanapun, pandangan beliau mengenai kebajikan dan bantuan kerajaan kurang diketahui.

Rand adalah penentang yang kuat terhadap kebajikan, percaya bahawa ia adalah satu bentuk kecurian daripada ahli masyarakat yang produktif. Beliau berhujah bahawa kebajikan harus dihadkan kepada mereka yang benar-benar memerlukan dan ia harus bersifat sementara, bukan bentuk sokongan yang kekal. Beliau juga percaya bahawa kebajikan harus digunakan untuk membantu orang ramai berdikari, bukan untuk membolehkan mereka menjalani kehidupan mewah.

Pandangan Ayn Rand tentang Kebajikan

Pandangan Rand tentang kebajikan adalah berdasarkan kepercayaannya bahawa campur tangan kerajaan dalam ekonomi adalah salah. Beliau berhujah bahawa kebajikan harus dihadkan kepada mereka yang benar-benar memerlukan, dan ia harus bersifat sementara, bukan bentuk sokongan yang kekal. Beliau juga percaya bahawa kebajikan harus digunakan untuk membantu orang ramai berdikari, bukan untuk membolehkan mereka menjalani kehidupan mewah.

Rand juga merupakan penyokong kuat tanggungjawab peribadi dan berdikari. Beliau berhujah bahawa individu harus bertanggungjawab ke atas kehidupan mereka sendiri dan tidak harus bergantung kepada kerajaan untuk menyediakan mereka. Beliau percaya bahawa individu harus berusaha untuk menjadi ahli masyarakat yang produktif dan tidak harus bergantung kepada bantuan kerajaan untuk hidup.

Kesimpulan

Ayn Rand adalah penentang yang kuat terhadap kebajikan dan bantuan kerajaan. Beliau percaya bahawa kebajikan harus dihadkan kepada mereka yang benar-benar memerlukan dan harus digunakan untuk membantu orang ramai berdikari. Beliau juga berhujah bahawa individu harus bertanggungjawab ke atas kehidupan mereka sendiri dan tidak harus bergantung kepada kerajaan untuk menyediakan mereka. Pandangannya mengenai kebajikan telah menjadi kontroversi, tetapi ideanya mengenai tanggungjawab peribadi dan berdikari masih relevan hari ini.

Kepentingan Ayn Rand untuk konservatisme moden sukar untuk dipandang tinggi. Ini sentiasa ironis memandangkan ateismenya yang teguh, sesuatu yang sama sekali bertentangan dengan hampir semua perkara dalam konservatisme di Amerika hari ini. Kurang ironis ialah pendedahan baru-baru ini bahawa Ayn Rand adalah seorang munafik: dia secara rahsia menerima bantuan kerajaan dan bukannya bergantung pada hasil semua buku yang dia mengecam bantuan kerajaan.

Seorang perokok tegar yang enggan mempercayai bahawa merokok menyebabkan kanser mengingatkan mereka hari ini yang sama-sama pasti tidak ada pemanasan global. Malangnya, Miss Rand adalah mangsa kanser paru-paru yang maut.
Walau bagaimanapun, ia telah didedahkan dalam 'Sejarah Lisan Ayn Rand' baru-baru ini oleh Scott McConnell (pengasas jabatan media di Institut Ayn Rand) bahawa pada akhirnya Ayn adalah seorang vip-dipper juga. Temu bual dengan Evva Pryror, seorang pekerja sosial dan perunding kepada firma guaman Miss Rand Ernst, Cane, Gitlin dan Winick mengesahkan bahawa bagi pihak Miss Rand dia memperoleh bayaran Keselamatan Sosial dan Medicare Rand yang diterima Ayn di bawah nama Ann O'Connor ( suami Frank O'Connor).
Seperti yang dikatakan oleh Pryor, 'Doktor menghabiskan lebih banyak wang daripada buku dan dia boleh dihapuskan sama sekali' tanpa bantuan kedua-dua program kerajaan ini. Ayn mengambil jaminan walaupun Ayn 'menghina campur tangan kerajaan dan merasakan bahawa orang ramai harus dan boleh hidup berdikari... Dia tidak merasakan bahawa seseorang individu perlu mengambil bantuan.'
Tetapi sayangnya dia melakukannya dan berkata adalah salah untuk orang lain berbuat demikian. Selain daripada implikasi kuat bahawa mereka yang mengambil bantuan itu lemah dari segi moral, ia juga merupakan satu falsafah bahawa bantuan sebegitu melemahkan semangat untuk bekerja, menabung dan bantuan kerajaan dikatakan menumpulkan semangat keusahawanan.
Akhirnya, Cik Rand seorang yang munafik tetapi dia tidak boleh dipersalahkan kerana gagal bertindak demi kepentingan dirinya sendiri.
Sumber: The Huffington Post

Dia hanya mendapat kanser paru-paru kerana penafiannya yang bodoh dan berkepala babi bahawa merokoknya menyebabkan kanser pada mulanya. Ia akan menjadi satu perkara jika dia sekurang-kurangnya mengakui bahawa dia tahu risikonya dan mahu melakukannya kerana dia suka merokok. Sebaliknya, dia hidup dalam penafian -- mungkin untuk mengelak daripada menerima sebarang tanggungjawab moral untuk mendapat penyakit yang membunuhnya. Tunggu, bukankah menerima tanggungjawab sepenuhnya untuk pilihan seseorang adalah salah satu prinsip falsafahnya?

Ini akan selaras dengan tidak menerima tanggungjawab moral kerana enggan mematuhi prinsip yang dia tuntut supaya orang lain hidup. Para apologis Randian telah berhujah bahawa tidak ada kepura-puraan dalam mengambil kembali wang yang pernah dilepaskan dalam percukaian -- dan sehingga satu tahap, mereka mempunyai sesuatu seperti pertengkaran. Malangnya apa yang sedikit yang mereka ada cepat hancur.

Pertama, jika dia menerima bantuan kerajaanbetul-betulberprinsip dan konsisten sepenuhnya dengan falsafahnya, kenapa nampaknya ia disembunyikan? Ia sepatutnya sudah diketahui umum sebagai demonstrasi bahawa walaupun mempunyai wang 'dicuri' dalam cukai, dia masih boleh mendapatkannya kembali pada akhirnya. Mengapa memohon bantuan di bawah nama yang akan memastikan maklumat senyap?

Lebih penting lagi adalah hakikat bahawa seseorang yang menghidap kanser paru-paru mungkin akan mengambil lebih banyak daripada sistem daripada yang mereka bayar ke dalamnya. Pembedahan yang dia jalani sendirian mungkin telah menghabiskan semua yang dia bayar, dan itu tidak termasuk apa sahaja yang diambil suaminya daripada sistem. Jika dia telah mengira dengan teliti apa yang dia telah bayar dalam ditambah dengan faedah dan mengambil hanya itu, tidak lebih, maka seseorang boleh berhujah bahawa dia berpegang pada prinsipnya. Kami tidak mempunyai bukti bahawa ini berlaku, walau bagaimanapun, dan alasan kukuh untuk berfikir bahawa ia tidak berlaku.

Dengan kata-katanya sendiri, bukankah dia lebih daripada parasit kepada masyarakat, mencuri hasil kerja orang lain dan bukannya menggunakan sumber sendiri dan menerima akibat daripada pilihan buruknya sendiri dalam hidup? Kemudian sekali lagi, pergerakan yang dia lahirkan nampaknya tidak berbeza. The Tea Baggers semuanya mengeluh tentang 'penjagaan kesihatan kerajaan' untuk orang lain walaupun mereka gembira menggunakan Medicare dan Keselamatan Sosial untuk memastikan diri mereka hidup, selesa dan istimewa.

Falsafah Ayn Rand bukanlah falsafah yang boleh dihayati oleh mana-mana orang dewasa yang waras dan rasional secara konsisten, melainkan falsafah yang boleh diterima pakai oleh mana-mana masyarakat yang berjaya dan makmur. Ayn Rand tidak gila jadi sebaik sahaja jelas apa pilihan sebenar dia memilih untuk mendapatkan sokongan kerajaan dan meninggalkan falsafahnya yang gagal. Dia hanya tidak mempunyai keberanian untuk mengakui betapa besarnya kegagalan falsafahnya sebelum dia meninggal dunia.

Terdapat satu lagi persamaan menarik yang boleh diambil daripada ini: Tingkah laku Ayn Rand menjejaki dengan baik dengan tingkah laku ramai pemimpin agama. Berapa banyak daripadamerekamenyampaikan satu perkara dari mimbar kemudian melakukan sesuatu yang lain di sebalik pintu tertutup? Berapa ramai imam yang menghina homoseksual di hadapan jemaah mereka sementara kekasih lelaki mereka menunggu mereka di beberapa bilik motel? Berapa ramai imam yang mempromosikan kebajikan pantang dan kesucian hanya selepas mencabul budak altar? Berapa ramai yang memberitakan Injil Yesus, pada penghujung hari yang sukar, memandu kereta mewah mereka ke rumah agam berjuta-juta dolar mereka?