Definisi Atheist Praktikal

A atheis praktikal ialah seseorang yang tidak percaya kepada kuasa atau dewa yang lebih tinggi, tetapi mungkin masih mengamalkan ritual keagamaan atau kerohanian tertentu. Ateisme jenis ini sering dirujuk sebagai ateisme 'lemah' atau 'praktikal', berbanding ateisme 'kuat' atau 'dogmatik'. Atheis praktikal mungkin terlibat dalam aktiviti keagamaan seperti menghadiri perkhidmatan keagamaan, mengambil bahagian dalam sembahyang, atau merayakan cuti keagamaan, tetapi mereka tidak percaya kepada kuasa atau dewa yang lebih tinggi.

Faedah Ateisme Praktikal

Atheisme praktikal boleh memberikan rasa komuniti dan kekitaan bagi mereka yang tidak percaya kepada kuasa atau dewa yang lebih tinggi. Ia juga boleh memberikan rasa selesa dan selamat, kerana ia membolehkan individu mengamalkan kepercayaan mereka sendiri tanpa merasa dihakimi atau dipulaukan. Selain itu, ateisme praktikal boleh memberikan rasa aman dan penerimaan, kerana ia membolehkan individu mengamalkan kepercayaan mereka sendiri tanpa merasakan keperluan untuk mematuhi kepercayaan orang lain.

Cabaran Ateisme Praktikal

Walaupun ateisme praktikal boleh memberikan rasa komuniti dan kekitaan, ia juga boleh mencabar bagi sesetengah individu. Atheis praktikal mungkin bergelut dengan perasaan bersalah atau malu kerana tidak mempercayai kuasa atau dewa yang lebih tinggi, atau mereka mungkin berasa terasing daripada mereka yang percaya. Selain itu, ateis praktikal mungkin bergelut dengan idea kematian dan kehidupan akhirat, kerana mereka tidak mempunyai kepercayaan yang sama seperti mereka yang percaya kepada kuasa atau dewa yang lebih tinggi.

Secara keseluruhannya, ateisme praktikal ialah sejenis ateisme yang membenarkan individu mengamalkan kepercayaan mereka sendiri tanpa merasa dihakimi atau dipulaukan. Ia boleh memberikan rasa komuniti dan kekitaan, serta rasa aman dan penerimaan. Walau bagaimanapun, ia juga boleh mencabar bagi sesetengah individu, kerana mereka mungkin bergelut dengan perasaan bersalah atau malu, atau dengan idea kematian dan kehidupan akhirat.

Atheis praktikal ditakrifkan sebagai orang yang tidak percaya atau menolak kewujudan tuhan sebagai perkara amalan jika tidak semestinya teori. Takrif atheis praktikal ini memberi tumpuan kepada idea bahawa seseorang mengabaikan kepercayaan kepada tuhan dan kewujudan tuhan dalam kehidupan seharian tetapi tidaksemestinyamenolak kewujudan tuhan apabila bercakap tentang kepercayaan yang dianuti.

Oleh itu seseorang mungkin mengatakan mereka adalah a ahli agama , tetapi cara mereka hidup bermakna mereka tidak dapat dibezakan daripada ateis. Kerana ini terdapat beberapa pertindihan dengan ateis pragmatik dan apatheis. Perbezaan utama antara ateis pragmatik dan ateis praktikal ialah seorang ateis pragmatik telah mempertimbangkan kedudukan mereka dan menerima pakai alasan falsafah; ateis praktikal nampaknya mengamalkannya semata-mata kerana ia paling mudah.

Beberapa kamus, yang tersebar dari akhir abad ke-19 hingga akhir abad ke-20, termasuk dalam takrifan ateisme mereka yang disenaraikan untuk 'ateisme praktikal' yang ditakrifkan sebagai 'tidak menghiraukan Tuhan, tidak bertuhan dalam kehidupan atau tingkah laku.' Penjelasan neutral tentang ateis praktikal ini sepadan dengan penggunaan semasa istilah tidak bertuhan, label yang merangkumi semua ateis dan beberapa ahli teori yang tidak mengambil kira perkara yang mungkin dikehendaki atau dirancang oleh tuhan semasa membuat keputusan dalam hidup mereka.

Contoh Petikan

'Atheis praktikal [menurut Jacques Maritain] 'percaya bahawa mereka percaya kepada Tuhan (dan... mungkin percaya kepada-Nya dalam otak mereka tetapi... pada hakikatnya menafikan kewujudan-Nya dengan setiap perbuatan mereka.'
- George Smith,Ateisme: Kes Terhadap Tuhan.
'Atheis praktikal, atau ateis Kristian, ditakrifkan sebagai seseorang yang percaya kepada Tuhan tetapi hidup seolah-olah Dia tidak wujud.'
- Lillian Kwon, The Christian Post , 2010
'Ateisme praktikal bukanlah penafian kewujudan Tuhan, tetapi tindakan tidak bertuhan sepenuhnya; ia adalah kejahatan moral, membayangkan bukan penafian kesahihan mutlak undang-undang moral tetapi hanya pemberontakan terhadap undang-undang itu.'
- Etienne Borne,Ateisme