Definisi Monoteisme dalam Agama

Monoteisme ialah kepercayaan kepada satu tuhan. Ia adalah salah satu bentuk agama yang tertua dan diterima secara meluas di dunia. Monoteisme ialah kepercayaan kepada tuhan yang tunggal, maha kuasa, dan maha mengetahui. Tuhan ini biasanya dilihat sebagai pencipta dan pemelihara alam semesta.

Asal Usul Monoteisme

Monoteisme berakar umbi dalam agama Timur Tengah kuno seperti Yahudi, Kristian dan Islam. Agama-agama ini semua berkongsi kepercayaan kepada satu tuhan, walaupun mereka berbeza dalam tafsiran mereka tentang siapa tuhan ini dan apa yang dia mahu daripada kita.

Ciri-ciri Monoteisme

Monoteisme dicirikan oleh:

• Keunikan: Monoteisme ialah kepercayaan kepada satu tuhan, dan tuhan ini dilihat sebagai satu-satunya tuhan yang benar.
• Maha Kuasa: Monoteisme percaya bahawa tuhan yang satu ini adalah maha berkuasa dan maha mengetahui.
• Kemahatahuan: Monoteisme percaya bahawa tuhan yang satu ini maha mengetahui dan boleh melihat masa depan.
• Omnibenevolence: Monoteisme percaya bahawa tuhan yang satu ini maha baik dan akan sentiasa melakukan yang terbaik untuk kita.

Kesimpulan

Monoteisme adalah bentuk agama kuno dan diterima secara meluas yang mempercayai satu tuhan yang maha kuasa, maha mengetahui, dan maha baik. Ia adalah asas kepada banyak agama utama dunia dan terus menjadi sumber keselesaan dan panduan bagi ramai orang hari ini.

tauhid ialah agama atau sistem kepercayaan yang melibatkan Tuhan yang tunggal. Penganut monoteis percaya bahawa makhluk yang maha kuasa, maha mengetahui, dan akhirnya yang baik ini adalah asas kreatif untuk segala-galanya. Agama monoteistik termasuk agama terbesar di dunia:agama Kristian, agama Yahudi, Islam, dan Sikhisme .

Definisi Tauhid

Perkataan 'monotheisme' berasal dari bahasa Yunanimonyet, yang bermaksud 'satu,' dantheos, yang bermaksud 'tuhan.' Konsepnya berbeza dengan politeisme, kepercayaan tentang kewujudan banyak tuhan, dan ateisme, kepercayaan bahawa tidak ada tuhan.

Tuhan monoteistik dipercayai unik dan pada asasnya berbeza daripada semua makhluk lain yang setanding, seperti tuhan-tuhan agama lain. Konsepnya berbeza dengan monisme,doktrin bahawa alam semesta berasal dari satu prinsip asas, seperti minda, menunjukkan idealisme, atau kebendaan, merujuk kepada materialisme. Monisme berpendapat bahawa hanya ada satu jenis realiti, manakala monoteisme mempunyai dua realiti: Tuhan dan alam semesta.

Tauhid vs Syirik

Para ahli falsafah dan ulama membahaskan kelebihan tauhid dan syirik. Salah satu kelemahan yang mereka kenal pasti dengan syirik melibatkan persoalan tentang asal usul utama sesuatu dalam situasi di mana banyak tuhan disertakan. Monoteisme menghadapi kesukaran, kata para sarjana, kerana ia cuba menjelaskan asal usul kejahatan dalam alam semesta yang diawasi oleh satu tuhan yang maha kuasa dan maha mengetahui.

Pelbagai ahli kalam dan ahli falsafah telah menawarkan bahawa tauhid adalah perkembangan terkemudian dalam sejarah agama daripada syirik. Ada yang berpendapat bahawa kepercayaan politeistik lebih primitif dari segi budaya, etika, dan falsafah, menjadikan monoteisme sebagai bentuk agama yang 'lebih tinggi' kerana ia adalah penghalusan agama politeistik. Walaupun kepercayaan politeistik mungkin lebih tua daripada konsep monoteistik, pandangan ini sangat sarat nilai dan tidak dapat dipisahkan daripada kecenderungan budaya dan agama.

Asal Usul Monoteisme

Asal usul tauhid tidak jelas. Sistem monoteistik yang direkodkan pertama muncul di Mesir semasa zaman Akhenaten, yang memerintah pada abad ke-13 SM, tetapi ia tidak bertahan lama selepas kematiannya. Ada yang mencadangkan bahawa Musa membawa monoteisme kepada orang Ibrani purba, walaupun dia mungkin henotheistic atau monolatrous, yang bermaksud menyembah satu tuhan tanpa menafikan kewujudan yang lain.

Sesetengah penganut Kristian evangelis menganggap Mormonisme sebagai contoh moden monolatri kerana Mormonisme mengajar kewujudan banyak tuhan di banyak dunia, namun menyembah hanya satu di planet ini.

Kerana agama-agama utama budaya Barat adalah monoteistik, tidak ada lagi perdebatan di Barat tentang sifat-sifat monoteisme vs politeisme. Pilihan yang tinggal ialah antara tauhid dan ateisme.

Agama Monoteistik Utama

Kerana monoteisme percaya bahawa hanya ada satu tuhan, adalah biasa bagi orang yang beriman untuk berfikir bahawa tuhan ini mencipta semua realiti dan sepenuhnya berdikari, tanpa bergantung kepada mana-mana makhluk lain. Ini benar dalam sistem agama monoteistik terbesar: Yahudi, Kristian, Islam, dan Sikh.

Kebanyakan sistem monoteistik cenderung eksklusif, bermakna mereka tidak hanya mempercayai satu tuhan sahaja; mereka juga menafikan kewujudan tuhan-tuhan kepercayaan agama lain. Kadangkala agama monoteistik memperlakukan tuhan-tuhan lain sebagai aspek atau penjelmaan tuhan mereka yang esa; ini agak jarang berlaku dan telah berlaku kebanyakannya semasa peralihan antara politeisme dan monoteisme apabila tuhan-tuhan yang lebih tua mesti dijelaskan.

Kerana eksklusiviti ini, agama-agama monoteistik secara sejarah menunjukkan kurang toleransi beragama daripada agama politeistik, yang telah dapat menggabungkan tuhan-tuhan dan kepercayaan agama lain dengan relatif mudah. Agama monoteistik hanya berbuat demikian sambil menafikan sebarang realiti atau kesahihan kepercayaan orang lain.

Jenis-jenis Dewa Monoteistik

Jenis tuhan yang disembah dalam sistem monoteistik sangat berbeza. Tuhan Islam digambarkan sebagai tidak diperanakkan—bermaksud belum lahir, wujud sendiri, dan kekal—dan sama sekali tidak antropomorfik. Menyebutkan sifat-sifat manusia kepada Allah adalah dianggap kafir dalam Islam. Sebaliknya, Tuhan Kristian adalah sangat antropomorfik, dengan Tuhan Bapa dan Tuhan Anak sebagai sebahagian daripada tiga orang (termasuk Roh Kudus) dalam satu Tuhan.

Ulama dan Ahli Falsafah Berkata Monoteisme:

• Merupakan agama atau sistem kepercayaan yang melibatkan Tuhan yang tunggal.
• Fokus pada tuhan, bukan prinsip asas.
• Mempunyai alternatif termasuk politeisme, kepercayaan kepada banyak tuhan, dan ateisme, kepercayaan tidak ada tuhan.
• Tidak semestinya agama yang 'lebih tinggi' atau lebih berkembang daripada syirik.
• Mungkin berasal dari abad ke-13 SM di Mesir.
• Adalah eksklusif, bermakna penganut menafikan kewujudan tuhan lain.
• Mempunyai versi tuhannya yang berbeza di kalangan kepercayaan monoteistik.

Sumber:

https://www.britannica.com/topic/monotheism

https://plato.stanford.edu/entries/monotheism/#KabMon

http://www.humanreligions.info/monotheism.html