Apakah Animisme?

Animisme ialah sistem kepercayaan yang berpegang bahawa semua benda hidup dan bukan hidup mempunyai intipati rohani. Ia adalah amalan rohani kuno yang telah wujud selama beribu-ribu tahun dan masih diamalkan hari ini di banyak bahagian dunia. Animisme adalah berdasarkan idea bahawa semua benda, termasuk haiwan, tumbuhan, batu, dan juga objek tidak bernyawa, mempunyai roh atau jiwa yang boleh dikomunikasikan.

Kepercayaan Animisme

Animisme percaya bahawa semua benda di alam semesta saling berkaitan dan semua makhluk hidup mempunyai roh atau jiwa. Mereka juga percaya bahawa roh boleh mendiami kedua-dua benda hidup dan bukan hidup, dan roh ini boleh dikomunikasikan melalui pelbagai upacara dan upacara. Ahli animisme juga percaya bahawa dunia roh adalah sumber kuasa dan pengetahuan, dan dengan berhubung dengan dunia roh, seseorang boleh memperoleh wawasan dan pemahaman.

Amalan Animisme

Ahli animisme mengamalkan ritual dan upacara untuk berhubung dengan dunia roh. Ritual ini boleh termasuk persembahan, doa, dan tarian. Ahli animisme juga menggunakan alat ramalan seperti kad tarot, rune, dan tafsiran mimpi untuk mendapatkan pandangan tentang dunia roh. Animisme juga termasuk amalan dukun, yang merupakan satu bentuk penyembuhan rohani.

Kesimpulan

Animisme adalah amalan rohani kuno yang masih diamalkan hari ini di banyak bahagian dunia. Ia berdasarkan kepercayaan bahawa semua benda hidup dan bukan hidup memiliki intipati rohani, dan roh-roh ini boleh dikomunikasikan melalui pelbagai upacara dan upacara. Animisme ialah amalan rohani yang kuat yang boleh membawa wawasan dan pemahaman ke dalam dunia roh.

Animisme ialah idea bahawa semua benda—bernyawa dan tidak bernyawa—mempunyai roh atau intipati. Pertama kali dicipta pada tahun 1871, animisme adalah ciri utama dalam banyak agama purba, terutamanya budaya suku asli. Animisme adalah elemen asas dalam pembangunan kerohanian manusia purba, dan ia boleh dikenal pasti dalam bentuk yang berbeza di seluruh agama dunia moden utama.

Pengambilan Utama: Animisme

• Animisme ialah konsep bahawa semua unsur dunia material—semua orang, haiwan, objek, ciri geografi, dan fenomena alam—mempunyai semangat yang menghubungkan mereka antara satu sama lain.
• Animisme adalah ciri pelbagai agama kuno dan moden, termasuk Shinto, agama rakyat Jepun tradisional.
• Hari ini, animisme sering digunakan sebagai istilah antropologi apabila membincangkan sistem kepercayaan yang berbeza.

Definisi Animisme

Takrif moden animisme ialah idea bahawa semua benda—termasuk manusia, haiwan, ciri geografi, fenomena semula jadi, dan objek tidak bernyawa—mempunyai semangat yang menghubungkannya antara satu sama lain. Animisme ialah binaan antropologi yang digunakan untuk mengenal pasti benang kerohanian yang sama antara sistem kepercayaan yang berbeza.

Animisme sering digunakan untuk menggambarkan perbezaan antara kepercayaan kuno dan agama teratur moden. Dalam kebanyakan kes, animisme tidak dianggap sebagai agama dalam haknya sendiri, sebaliknya merupakan ciri pelbagai amalan dan kepercayaan.

asal usul

Animisme ialah ciri utama amalan kerohanian kuno dan moden, tetapi ia tidak diberikan takrifan modennya sehingga lewat 1800-an. Ahli sejarah percaya bahawa animisme adalah asas kepada kerohanian manusia, sejak zaman Paleolitik dan hominid yang wujud pada masa itu.

Dari segi sejarah, percubaan telah dibuat untuk mentakrifkan pengalaman rohani manusia oleh ahli falsafah dan pemimpin agama. Sekitar 400 B.C., Pythagoras membincangkan hubungan dan kesatuan antara jiwa individu dan jiwa ketuhanan, menunjukkan kepercayaan terhadap 'jiwa' manusia dan objek yang menyeluruh. Dia dianggap telah meningkatkan kepercayaan ini semasa belajar dengan orang Mesir purba , yang menghormati kehidupan dalam alam semula jadi dan personifikasi kematian menunjukkan kepercayaan animisme yang kuat.

Plato mengenal pasti jiwa tiga bahagian dalam kedua-dua individu dan bandar diRepublik, diterbitkan sekitar 380 B.C., manakala Aristotle mendefinisikan benda hidup sebagai benda yang mempunyai roh dalamPada Jiwa, diterbitkan pada 350 B.C. Idea sebuahfikiran dunia, atau jiwa dunia, berasal daripada ahli falsafah purba ini, dan ia menjadi subjek falsafah dan, kemudiannya, pemikiran saintifik selama berabad-abad sebelum ditakrifkan dengan jelas pada 19 kemudian.^keAbad.

Walaupun ramai pemikir berfikir untuk mengenal pasti hubungan antara alam semula jadi dan alam ghaib, definisi moden animisme tidak dicipta sehingga 1871, apabila Sir Edward Burnett Tyler menggunakannya dalam bukunya,Budaya Primitif, untuk mentakrifkan amalan agama tertua.

Ciri-ciri utama

Hasil daripada kerja Tyler, animisme biasanya dikaitkan dengan budaya primitif, tetapi unsur-unsur animisme boleh diperhatikan dalam agama tersusun utama dunia. Shinto , sebagai contoh, adalah agama tradisional Jepun yang diamalkan oleh lebih daripada 112 juta orang. Pada terasnya ialah kepercayaan kepada roh, dikenali sebagai kami, yang mendiami semua benda, kepercayaan yang menghubungkan Shinto moden dengan amalan animisme purba.

Sumber Roh

Dalam komuniti puak asli Australia, wujud tradisi totemist yang kuat. Totem, biasanya tumbuhan atau haiwan, mempunyai kuasa ghaib dan dipegang sebagai penghormatan sebagai lambang atau simbol masyarakat suku. Selalunya, terdapat pantang larang mengenai menyentuh, makan, atau merosakkan totem. Sumber semangat totem ialah entiti hidup, tumbuhan atau haiwan, bukannya objek tidak bernyawa.

Sebaliknya, orang Inuit di Amerika Utara percaya bahawa roh boleh memiliki sebarang entiti, bernyawa, tidak bernyawa, hidup atau mati. Kepercayaan terhadap kerohanian adalah lebih luas dan holistik, kerana roh tidak bergantung kepada tumbuhan atau haiwan, sebaliknya entiti bergantung kepada roh yang menghuninya. Terdapat lebih sedikit pantang larang mengenai penggunaan entiti kerana kepercayaan bahawa semua roh—manusia dan bukan manusia—berjalin.

Penolakan Dualisme Cartesian

Manusia moden cenderung untuk meletakkan diri mereka pada satah Cartes, dengan fikiran dan perkara bertentangan dan tidak berkaitan. Sebagai contoh, konsep rantai makanan menunjukkan bahawa hubungan antara spesies yang berbeza adalah semata-mata untuk tujuan penggunaan, pereputan dan penjanaan semula.

Animisme menolak kontras subjek-objek dualisme Cartesian ini, sebaliknya meletakkan semua perkara dalam hubungan antara satu sama lain. Sebagai contoh,Jainsikuti diet vegetarian atau vegan yang ketat yang selaras dengan kepercayaan tanpa kekerasan mereka. Bagi Jains, tindakan makan adalah tindakan keganasan terhadap benda yang dimakan, jadi mereka mengehadkan keganasan kepada spesies yang mempunyai deria paling sedikit, menurut doktrin Jain.

Sumber

• Aristotle.On The Soul: dan Karya Psikologi Lain,diterjemahkan oleh Fred D. Miller, Jr., Kindle ed., Oxford University Press, 2018.
• Balikci, Asen. “The Netsilik Inuit Today.”Pengajian/Inuit/Studieso, jld. 2, tidak. 1, 1978, hlm. 111–119.
• Grimes, Ronald L.Bacaan dalam Pengajian Ritual. Prentice-Hall, 1996.
• Harvey, Graham.Animisme: Menghormati Dunia Hidup. Hurst & Company, 2017.
• Kolig, Erich. “Sistem Totemik Orang Asli Australia: Struktur Kuasa.”Oceania, jld. 58, tidak. 3, 1988, hlm. 212–230., doi:10.1002/j.1834-4461.1988.tb02273.x.
• Laugrand Frederic.Shamanisme dan Kristian Inuit: Peralihan dan Transformasi pada Abad Kedua Puluhur. McGill-Queens University Press, 2014.
• O'Neill, Dennis. 'Unsur Umum Agama.'Antropologi Agama: Pengenalan Kepada Agama Rakyat dan Sihir, Jabatan Sains Tingkah Laku, Kolej Palomar, 11 Dis. 2011, www2.palomar.edu/anthro/religion/rel_2.htm .
• Hidangan.Republik, diterjemahkan oleh Benjamin Jowell, Kindle ed., Enhanced Media Publishing, 2016.
• Robinson, Howard. 'Dualisme.'Ensiklopedia Falsafah Stanford, Universiti Stanford, 2003, plato.stanford.edu/archives/fall2003/entry/dualism/ .