Jubah sami Buddha

Jubah Sami Buddha, juga dikenali sebagai gembira , ialah satu bentuk pakaian tradisional yang dipakai oleh sami dan bhikkhuni Buddha. Jubah ini biasanya diperbuat daripada kapas atau linen dan biasanya dicelup dengan warna kunyit, oker, atau kuning. Jubah ini direka bentuk untuk selesa dan ringan, membolehkan pemakai bergerak dengan bebas dan bermeditasi tanpa gangguan. Jubah juga memberikan perlindungan daripada unsur-unsur, seperti matahari dan angin.

Reka bentuk dan Ciri

Jubah Monks Buddha biasanya direka dengan tiga bahagian: Uttarasanga , yang sanghati , dan juga antarvasa . Uttarasanga ialah sehelai kain panjang segi empat tepat yang disarungkan pada bahu dan diikat dengan tali pinggang. Sanghati ialah sehelai kain yang lebih pendek yang dililit di pinggang dan diikat dengan tali pinggang. Antarvasa ialah sehelai kain yang dipakai di bawah uttarasanga dan sanghati.

Simbolisme

Jubah Sami Buddha bukan sekadar pakaian praktikal. Mereka juga berfungsi sebagai simbol komitmen pemakainya terhadap kepercayaan Buddha. Jubah mewakili komitmen terhadap kesederhanaan, kerendahan hati, dan penolakan. Mereka juga berfungsi sebagai peringatan tentang komitmen pemakainya terhadap ajaran Buddha tentang belas kasihan, tidak terikat, dan kebijaksanaan.

Kesimpulan

Jubah Monks Buddha adalah bahagian penting dalam kepercayaan Buddha. Ia adalah bentuk pakaian praktikal yang memberikan perlindungan daripada unsur-unsur dan simbol komitmen pemakainya terhadap ajaran Buddha. Dengan reka bentuk dan simbolisme yang ringkas, Jubah Sami Buddha adalah sebahagian daripada tradisi Buddha yang abadi dan bermakna.

01 daripada 10

Jubah Saffron

B.S.P.I./Getty Images

Apabila agama Buddha merebak ke seluruh Asia, jubah yang dipakai oleh sami-sami disesuaikan dengan iklim dan budaya tempatan. Hari ini, jubah kunyit bagi sami Asia Tenggara dianggap hampir sama dengan jubah asal 25 abad yang lalu. Walau bagaimanapun, apa yang dipakai sami di China, Tibet, Jepun, Korea dan tempat lain boleh kelihatan agak berbeza.

Galeri foto ini tidak hampir menunjukkan semua variasi dalam gaya jubah sami. Jubah sami dari banyak sekolah dan keturunan, dan juga kuil individu boleh menjadi agak berbeza antara satu sama lain. Terdapat banyak variasi gaya lengan sahaja, dan anda mungkin boleh mencari jubah sami untuk dipadankan dengan setiap warna dalam kotak krayon.

Sebaliknya, galeri ini adalah contoh imej jubah Buddha yang mewakili dan menerangkan ciri umum. Imej juga menggambarkan bagaimana kebanyakan jubah mengekalkan beberapa ciri jubah asal jika anda tahu di mana hendak mencari.

Bhikkhu Theravada dari Asia Tenggara memakai jubah yang dianggap sangat mirip dengan jubah yang dipakai oleh Buddha sejarah dan murid-muridnya.

Jubah yang dipakai oleh sami Theravada dan biarawati Asia tenggara hari ini dianggap tidak berubah daripada jubah asal 25 abad yang lalu. 'Triple jubah' terdiri daripada tiga bahagian:

• The Uttarasanga atau kashaya adalah jubah yang paling menonjol. Ia adalah segi empat tepat yang besar, kira-kira 6 hingga 9 kaki, yang boleh dibalut untuk menutup kedua-dua bahu, tetapi selalunya ia dibalut untuk menutup bahu kiri tetapi membiarkan bahu dan lengan kanan terdedah.
• The antaravasaka dipakai di bawah uttarasanga. Ia dililit di pinggang seperti kain sarung, menutup badan dari pinggang hingga lutut.
• The sanghati adalah jubah tambahan yang boleh dililit pada bahagian atas badan untuk kehangatan. Apabila tidak digunakan ia kadangkala dilipat dan disarungkan pada bahu, seperti yang anda lihat dalam gambar.

Sami-sami asal membuat jubah mereka daripada kain terbuang yang ditemui dalam timbunan sampah dan di tempat pembakaran mayat. Selepas mencuci, kain jubah itu direbus dengan bahan sayuran—daun, akar dan bunga—dan selalunya rempah-rempah, yang akan menjadikan kain itu sedikit warna oren. Oleh itu namanya, 'jubah kunyit.' Para bhikkhu hari ini memakai jubah yang diperbuat daripada kain yang disumbangkan atau dibeli, tetapi di Asia Tenggara, kain itu biasanya masih dicelup dalam warna rempah.

02 daripada 10

Jubah Buddha di Kemboja

Imej Matteo Colombo/Getty

Apabila cuaca terlalu sejuk untuk tidak bersenjata, para bhikkhu Theravada membungkus diri mereka dengan sanghati. Theravada adalah bentuk dominan agama Buddha di Sri Lanka , Thailand, Kemboja, Burma (Myanmar) dan Laos. Para bhikkhu di negara tersebut memakai jubah yang hampir sama dengan gaya jubah sami Buddha awal.

Para bhikkhu mempunyai jubah sanghati mereka dilipat dan dibawa ke atas bahu. Para sami di Angor Wat, Kemboja, telah membalut sanghati di bahagian atas badan mereka untuk menghangatkan badan.

03 daripada 10

Jubah Buddha: Sawah

Perincian corak sawah dalam Jubah Kashaya.

Michael McCauslin/CC BY 2.0/Flickr

Corak sawah adalah biasa kepada jubah Buddha di kebanyakan sekolah agama Buddha. Menurut Vinaya-pitaka dari Kanun Pali, suatu hari Buddha bertanya kepada sepupu dan pelayannya, Ananda , menjahit jubah bercorak sawah. Ananda melakukan ini, dan corak itu telah diulangi pada jubah sami di kebanyakan sekolah agama Buddha sejak itu.

Sawah padi boleh berbentuk segi empat tepat dan dipisahkan oleh jalur tanah kering untuk laluan. Corak sawah dalam jubah Theravada yang ditunjukkan dalam foto adalah dalam lima lajur, tetapi kadangkala terdapat tujuh atau sembilan lajur.

04 daripada 10

Jubah Buddha di China

Imej Kevin Frayer/Getty

Sami Cina meninggalkan gaya bertelanjang bahu dan memilih jubah berlengan. Apabila agama Buddha sampai ke China, gaya telanjang bahu jubah sami-sami asli menjadi masalah. Dalam budaya Cina, adalah tidak wajar untuk tidak menutup lengan dan bahu di khalayak ramai. Jadi, sami Buddha Cina mula memakai jubah berlengan serupa dengan jubah ulama Tao pada awal milenium pertama CE.

Oleh kerana sami Buddha Cina tinggal dalam komuniti monastik yang berdikari, sami menghabiskan sebahagian daripada setiap hari melakukan kerja-kerja penjagaan dan berkebun. Memakai kashaya sepanjang masa adalah tidak praktikal, jadi ia datang untuk disimpan untuk majlis rasmi. Jubah dalam gambar adalah jubah 'setiap hari' untuk pakaian bukan upacara.

05 daripada 10

Jubah Upacara Buddha di China

Gambar China/Getty Images

Sami di China memakai kashaya di atas jubah lengan mereka pada majlis-majlis upacara. Corak padi dipelihara dalam kashaya Cina, walaupun kashaya abbot mungkin diperbuat daripada kain berhias, bersulam. Kuning warna biasa untuk jubah lengan sami. Di China, kuning mewakili bumi dan juga warna 'pusat' yang mungkin dikatakan mewakili ketenangan jiwa .

06 daripada 10

Jubah Buddha: Kyoto, Jepun

Cultura Exclusive/Getty Images

Amalan Cina memakai kashaya yang dibalut jubah berlengan berterusan di Jepun. Terdapat banyak gaya dan warna jubah sami Buddha di Jepun, dan semuanya tidak menyerupai ensembel yang dipakai oleh sami dalam gambar ini. Walau bagaimanapun, jubah dalam gambar itu menggambarkan bagaimana gaya Cina diadaptasi di Jepun.

Amalan memakai jubah luar yang lebih pendek di atas kimono putih atau kelabu yang lebih panjang adalah ciri khas Jepun.

07 daripada 10

Jubah Buddha di Jepun

Imej Oleksiy Maksymenko/Getty

Rakusu adalah pakaian kecil yang mewakili jubah kashaya yang dipakai oleh sami Zen. 'Bib' yang dipakai oleh sami Jepun dalam gambar ialah arakusu, pakaian unik untuk sekolah Zen yang mungkin berasal dari kalangan sami Ch'an di China beberapa ketika selepas Dinasti T'ang. Segi empat tepat yang dipakai di atas jantung adalah kashaya mini, lengkap dengan corak 'sawah' yang sama dilihat dalam foto ketiga dalam galeri ini. Sawah padi dalam rakusu mungkin mempunyai lima, tujuh, atau sembilan jalur. Rakusu juga terdapat dalam pelbagai warna.

Secara umumnya, dalam Zen, rakusu boleh dipakai oleh semua bhikkhu dan paderi, serta orang awam yang telah menerima pentahbisan jukai. Tetapi kadang-kadang sami Zen yang telah menerima pentahbisan penuh akan memakai kashaya standard, dipanggil dalam bahasa Jepundaripada, bukannya rakusu. Topi jerami sami dipakai untuk menutup sebahagian mukanya semasa upacara sedekah, atautakahatsu, supaya dia dan orang yang memberinya sedekah tidak melihat muka masing-masing. Ini mewakili kesempurnaan memberi —tiada pemberi, tiada penerima. Dalam foto ini, anda boleh melihat kimono putih polos sami memuncak keluar dari bawah jubah luar hitam, dipanggilkoromo. Koromo selalunya berwarna hitam, tetapi tidak selalu, dan didatangkan dengan gaya lengan yang berbeza dan bilangan lipatan yang pelbagai di bahagian hadapan.

08 daripada 10

Jubah Buddha di Korea

Imej Chung Sung-Jun/Getty

Sami besar dan kecil di Korea Selatan memakai jubah kashaya besar dan kecil. Di Korea, seperti di China dan Jepun, adalah perkara biasa bagi sami-sami membalut jubah kashaya di atas jubah berlengan. Juga seperti di China dan Jepun, jubah boleh datang dalam pelbagai warna dan gaya.

Setiap tahun, biara Chogye (Zen Korea) di Seoul ini 'mentahbiskan' kanak-kanak buat sementara waktu, mencukur kepala mereka dan memakaikan mereka dengan jubah sami. Kanak-kanak akan tinggal di biara selama tiga minggu dan belajar tentang agama Buddha. Sami 'kecil' memakai jubah kashaya 'kecil' ala rakusu. Sami 'besar' memakai kashaya tradisional.

09 daripada 10

Jubah Buddha di Tibet

Imej Berthold Trenkel/Getty

Sami Tibet memakai baju dan skirt dan bukannya jubah sehelai. Jubah jenis selendang boleh dipakai sebagai lapisan luar. Biarawati, sami dan lama Tibet memakai pelbagai jenis jubah, topi, jubah, dan juga pakaian, tetapi jubah asas terdiri daripada bahagian-bahagian ini:

• The pintu , baju bungkus dengan lengan cap. Dhonka biasanya berwarna merah marun atau merah marun dan kuning dengan paip biru.
• The shemdap ialah skirt merah maroon yang dibuat dengan kain bertampal dan bilangan lipatan yang berbeza-beza.
• The Jalan adalah sesuatu seperti sanghati, lilitan yang dibuat dengan tampalan dan dipakai pada bahagian atas badan, walaupun kadangkala ia disarungkan pada sebelah bahu seperti jubah kashaya. Chögu berwarna kuning dan dipakai untuk upacara dan ajaran tertentu.
• The zhen adalah serupa dengan chögu, tetapi merah marun, dan untuk pakaian sehari-hari biasa.
• The namjar adalah lebih besar daripada chögu, dengan lebih banyak tompok, dan ia berwarna kuning dan selalunya diperbuat daripada sutera. Ia adalah untuk majlis-majlis rasmi.

The Gelugpa Sami Tibet dalam gambar telah menanggalkan jubah zhen mereka dalam kehangatan perdebatan.

10 daripada 10

Jubah Buddha: Seorang sami Tibet dan Zhennya

Imej Keven Osborne/Getty

Jubah Buddha Tibet adalah tersendiri daripada jubah yang dipakai di sekolah agama Buddha yang lain. Namun masih ada persamaan. sami-sami empat mazhab Buddhisme Tibet memakai jubah yang agak berbeza, tetapi warna dominan adalah merah marun, kuning, dan kadang-kadang merah, dengan paip biru pada lengan dhonka.

Merah dan merah marun menjadi warna jubah sami tradisional di Tibet kebanyakannya kerana ia merupakan pewarna yang paling biasa dan paling murah pada satu masa. Warna kuning mempunyai beberapa makna simbolik. Ia boleh mewakili kekayaan, tetapi ia juga mewakili bumi, dan seterusnya, asas. Lengan dhonka mewakili surai singa. Terdapat beberapa cerita yang menerangkan paip biru, tetapi cerita yang paling biasa ialah ia memperingati sambungan ke China.

Zhen, selendang 'setiap hari' berwarna merah marun, sering disarungkan untuk membiarkan lengan kanannya terdedah dalam gaya jubah kashaya.