Apakah Undang-undang Hindu Kuno Manu?

The Undang-undang Hindu Kuno Manu adalah satu set undang-undang dan peraturan yang ditulis oleh orang bijak Manu di India purba. Undang-undang ini dianggap sebagai asas undang-undang Hindu dan telah digunakan selama berabad-abad. Undang-undang itu meliputi pelbagai topik, daripada perkahwinan dan pewarisan kepada keadilan jenayah dan percukaian.

Gambaran Keseluruhan Undang-undang Manu

The Undang-undang Hindu Kuno Manu dibahagikan kepada dua belas buku, setiap satu merangkumi aspek kehidupan yang berbeza. Buku pertama membincangkan penciptaan alam semesta, manakala buku terakhir membincangkan tugas raja. Di antaranya, buku-buku itu merangkumi topik seperti perkahwinan, pewarisan, keadilan jenayah, percukaian, dan upacara keagamaan. Undang-undang itu berdasarkan prinsip dharma, iaitu kod moral dan etika agama Hindu.

Kesan Undang-undang Manu

The Undang-undang Hindu Kuno Manu telah memberi kesan yang berkekalan kepada masyarakat Hindu. Mereka telah digunakan sebagai asas untuk sistem undang-undang di India, Nepal, dan negara-negara lain dengan populasi Hindu. Undang-undang tersebut masih dikaji dan dibincangkan dalam kalangan agama dan falsafah Hindu. Mereka juga dilihat sebagai sumber inspirasi untuk sistem perundangan moden, kerana ia menyediakan rangka kerja untuk keadilan dan keadilan.

Kesimpulan

The Undang-undang Hindu Kuno Manu merupakan bahagian penting dalam budaya dan sejarah Hindu. Mereka telah digunakan selama berabad-abad dan mempunyai kesan yang berkekalan kepada masyarakat Hindu. Mereka menyediakan rangka kerja untuk keadilan dan keadilan dan masih dikaji dan dibincangkan dalam kalangan agama dan falsafah Hindu.

TheUndang-undang Manu(juga dipanggilManava Dharma Shastra) secara tradisinya diterima sebagai salah satu senjata tambahan kitab Veda . Ia adalah salah satu buku standard dalam kanun Hindu dan teks asas yang menjadi asas pengajaran guru. 'Kitab suci yang diwahyukan' ini terdiri daripada 2684 ayat, dibahagikan kepada dua belas bab yang membentangkan norma kehidupan domestik, sosial, dan keagamaan di India (kira-kira 500 SM) di bawah pengaruh Brahmin, dan ia adalah asas kepada pemahaman masyarakat India purba.

Latar belakang kepada Manava Dharma Shastra

Masyarakat Veda purba mempunyai susunan sosial yang tersusun di mana Brahmin dipandang sebagai mazhab yang tertinggi dan paling dihormati dan memberikan tugas suci untuk memperoleh pengetahuan dan pembelajaran purba - guru setiap sekolah Veda menyusun manual yang ditulis dalam bahasa Sanskrit tentang sekolah masing-masing. dan direka bentuk untuk bimbingan murid-murid mereka. Dikenali sebagai 'sutra,' manual ini sangat dihormati oleh Brahmin dan dihafal oleh setiap pelajar Brahmin.

Yang paling biasa ialah 'Grihya-sutra,' yang berurusan dengan upacara domestik; dan 'Dharma-sutra,' memperlakukan adat dan undang-undang suci. Sebahagian besar peraturan dan peraturan purba, adat, undang-undang dan upacara diperbesarkan secara beransur-ansur, diubah menjadi prosa aforistik, dan ditetapkan kepada irama muzik, kemudian disusun secara sistematik untuk membentuk 'Dharma-Shastra.' Daripada jumlah ini, yang paling kuno dan paling terkenal ialahUndang-undang Manu, yangManava Dharma-shastra—sebuah Dharma-sutra' milik aliran Veda Manava kuno.

Kejadian Hukum Manu

Adalah dipercayai bahawa Manu, guru purba upacara dan undang-undang suci, adalah pengarangnyaManava Dharma-Shastra. Canto awal karya itu menceritakan bagaimana sepuluh orang bijak besar merayu kepada Manu untuk membacakan undang-undang suci kepada mereka dan bagaimana Manu memenuhi keinginan mereka dengan meminta bijak pandai Bhrigu, yang telah diajar dengan teliti prinsip metrik undang-undang suci, untuk menyampaikannya. ajaran. Walau bagaimanapun, sama popular adalah kepercayaan bahawa Manu telah mempelajari undang-undang daripadanya Tuhan Brahma , Pencipta—dan oleh itu kepengarangannya dikatakan ilahi.

Kemungkinan Tarikh Komposisi

Sir William Jones menugaskan kerja itu untuk tempoh 1200-500 BCE, tetapi perkembangan yang lebih terkini menyatakan bahawa karya itu dalam bentuk yang masih ada bermula pada abad pertama atau kedua CE atau mungkin lebih lama. Ulama bersetuju bahawa karya itu adalah terjemahan moden yang diubah suai dari 'Dharma-sutra' 500 SM, yang tidak lagi wujud.

Struktur dan Kandungan

Bab pertama memperkatakan tentang penciptaan dunia oleh dewa-dewa , asal usul ilahi buku itu sendiri, dan objektif mempelajarinya.

Bab 2 hingga 6 mengisahkan kelakuan wajar ahli-ahli kasta atasan, permulaan mereka ke dalam agama Brahmin melalui benang suci atau upacara penghapusan dosa, tempoh pelajar berdisiplin yang ditumpukan kepada pengajian Veda di bawah seorang guru Brahmin, tugas utama penghuni rumah. Ini termasuk pilihan seorang isteri, perkahwinan, perlindungan api perapian yang suci, keramahan, pengorbanan kepada dewa-dewa, pesta untuk saudara-maranya yang telah meninggal dunia, bersama-sama dengan pelbagai sekatan-dan akhirnya, kewajipan hari tua.

Bab ketujuh membicarakan tentang pelbagai tugas dan tanggungjawab raja-raja. Bab kelapan memperkatakan tentangmod operasiprosiding sivil dan jenayah dan hukuman yang sepatutnya dikenakan kepada kasta yang berbeza. Bab kesembilan dan kesepuluh mengaitkan adat dan undang-undang mengenai warisan dan harta, perceraian, dan pekerjaan yang sah bagi setiap kasta.

Bab sebelas menyatakan pelbagai jenis taubat untuk kesalahan. Bab terakhir menghuraikan doktrin karma , kelahiran semula, dan keselamatan.

Kritikan terhadap Undang-undang Manu

Para sarjana masa kini telah mengkritik kerja itu dengan ketara, menilai ketegarannyasistem kastadan sikap hina terhadap wanita sebagai tidak boleh diterima untuk piawaian hari ini. Penghormatan hampir ketuhanan yang ditunjukkan kepada kasta Brahmin dan sikap keji terhadap 'Sudra' (kasta paling rendah) tidak menyenangkan ramai. Sudra dilarang menyertai upacara Brahmin dan dikenakan hukuman berat, manakala Brahmin dikecualikan daripada sebarang teguran kerana jenayah. Amalan perubatan dilarang kepada golongan atasan.

Sama menjijikkan kepada sarjana moden adalah sikap terhadap wanita dalam Undang-undang Manu. Wanita dianggap tidak cekap, tidak konsisten, dan berahi dan dihalang daripada mempelajari teks Veda atau mengambil bahagian dalam fungsi sosial yang bermakna. Wanita disimpan dalam penaklukan yang hina sepanjang hidup mereka.

Terjemahan Manava Dharma Shastra

• Institut Manuoleh Sir William Jones (1794). Karya Sanskrit pertama yang diterjemahkan ke dalam bahasa Eropah.
• Ordinan Manu(1884) dimulakan oleh A. C. Burnell dan disempurnakan oleh Profesor E. W. Hopkins, diterbitkan di London.
• ProfesorGeorge Buhler'sKitab Suci Timurdalam 25 jilid (1886).
• Terjemahan Perancis Profesor G. StrehlyUndang-undang Manu, membentuk salah satu jilid 'Annales du Musée Guimet', yang diterbitkan di Paris (1893).
• Undang-undang Manu(Penguin Classics) diterjemahkan oleh Wendy Doniger, Emile Zola (1991)