Definisi tidak bertuhan, tidak bertuhan

Tidak bertuhan, tidak bertuhan ialah istilah yang digunakan untuk menggambarkan ketiadaan kepercayaan kepada tuhan atau tuhan. Ia sering dikaitkan dengan ateisme, iaitu kekurangan kepercayaan kepada mana-mana tuhan atau dewa. Ketidaktuhanan juga boleh merujuk kepada kekurangan kepercayaan agama atau rohani, atau kekurangan kepercayaan kepada mana-mana kuasa yang lebih tinggi.

Tidak Bertuhan, Tidak Bertuhan dan Ateisme

Tidak bertuhan, tidak bertuhan dan ateisme sering digunakan secara bergantian, tetapi mereka tidak sama. Ateisme ialah kekurangan kepercayaan kepada mana-mana tuhan atau dewa, manakala kebatilan ialah ketiadaan kepercayaan kepada tuhan atau tuhan. Atheis mungkin mempunyai kepercayaan rohani, manakala orang yang tidak bertuhan mungkin mempunyai kepercayaan agama.

Tidak bertuhan, tidak bertuhan dan agnostik

Tidak bertuhan, tidak bertuhan dan agnostik juga berkaitan, tetapi tidak sama. Agnostik adalah kepercayaan bahawa mustahil untuk mengetahui sama ada tuhan atau dewa wujud atau tidak. Orang yang tidak bertuhan mungkin agnostik, tetapi mereka tidak semestinya begitu.

Kesimpulan

Tidak bertuhan, tidak bertuhan ialah istilah yang digunakan untuk menggambarkan ketiadaan kepercayaan kepada tuhan atau tuhan. Ia sering dikaitkan dengan ateisme, tetapi tidak sama. Orang yang tidak bertuhan mungkin mempunyai kepercayaan rohani atau agama, manakala ateis mungkin tidak mempunyai kepercayaan itu. Agnostisisme juga berkaitan dengan kebatilan, tetapi tidak sama.

Tidak bertuhan secara luas ditakrifkan sebagai negara tanpa sebarang tuhan atau tuhan. Takrifan tidak bertuhan ini hampir sama dengan definisi ateisme yang luas. Oleh itu definisi tidak bertuhan dan tidak bertuhan menjejaki rapat denganateistik, nontheistik, dan tidak bertuhan. Godless juga menjejaki rapat dengan tidak beragama dan tidak beragama, walaupun tanpa tuhan tidak sama dengan tanpa agama kerana ada agama di mana tuhan tidak penting atau tidak memainkan peranan sama sekali.

Walaupun definisi asas tidak bertuhan adalah neutral, label tidak bertuhan secara sejarah telah digunakan dengan niat negatif kerana andaian popular bahawa kepercayaan kepada tuhan diperlukan untuk moral dan tamadun - sebab yang sama mengapa label 'ateis' membawa banyak konotasi negatif . Sepanjang sejarah, label 'tidak bertuhan' telah digunakan pada negara, institusi, sistem, dan rakyat sebagai kritikan dan bukannya penerangan fakta yang neutral.

Memang, selalunya apa-apa yang dilabelkan 'tidak bertuhan', pada masa yang sama, digambarkan sebagai sesuatu yang perlu 'diselamatkan' - sebagai sesuatu yang paling rendah, tetapi sering menjadi ancaman kepada orang lain. Sikap sedemikian menjadikan permusuhan dan permusuhan hampir tidak dapat dielakkan, dan apa-apa seperti dialog yang produktif tidak mungkin berlaku.

TheKamus Inggeris Oxford, Edisi Kedua, menawarkan definisi tidak bertuhan berikut:

tidak bertuhan : a. Orang, sistem pemikiran, dsb.: Tanpa tuhan; tidak mengenali atau menyembah Tuhan; tidak beragama, fasik. b. Tindakan, dsb.: Dilakukan tanpa menghiraukan Tuhan; fasik, fasik.

Penggunaan 'jahat' sebagai definisi tidak bertuhan berlaku dalam definisi ateisme juga, yang tidak akan mengejutkan mana-mana ateis yang masih diperlakukan seolah-olah mereka adalah individu yang jahat dan tidak bermoral hanya kerana mereka tidak mempercayai mana-mana tuhan. Ini menekankan bukan sahaja bagaimana kedua-dua istilah itu pada asasnya sama, tetapi juga permusuhan yang dimiliki orang terhadap ateisme dan tidak bertuhan. Bahawa orang yang tidak bertuhan atau ateis boleh menjadi baik, sopan, dan bermoral seperti orang lain tidak diterima oleh kebanyakan orang.

Mujurlah, kebanyakan kamus meletakkan takrifan paling negatif tentang 'tidak bertuhan' pada penghujung entrinya, kadangkala melabelkannya sebagai 'kuno,' walaupun tidak sekerap yang biasanya ditemui dengan entri tentang 'ateisme' dan 'ateis.' Walaupun fakta bahawa label 'ateis' nampaknya datang dengan lebih banyak bagasi negatif, penggunaan negatif secara jelas bagi label 'tidak bertuhan' terus menjadi lebih biasa. Ini tidak menghalang ramai ateis daripada menggunakan label itu, terutamanya dalam nama pelbagai kumpulan dan organisasi.

Ketidaktuhanan di Amerika Moden

Walaupun betapa negatifnya istilah itu telah digunakan sepanjang sejarah, terdapat konteks di mana ia akan digunakan dalam cara yang agak neutral. Ahli sosiologi dan firma pengundian dalam beberapa tahun kebelakangan ini mendapati bahawa agama dan teisme telah merosot di Amerika Syarikat - lama selepas trend itu berlaku di Eropah. Kerana semua orang itu tidak mempunyai ideologi atau sistem kepercayaan tunggal yang menyatukan, tidak ada label yang mudah dan jelas untuk digunakan untuk merujuk kepada mereka.

Label yang paling popular ialah memanggil mereka 'tiada,' merujuk kepada fakta bahawa mereka menyemak 'tiada' apabila ditanya tentang agama mereka. Label 'tidak beragama' akan lebih tepat, tetapi ia digunakan lebih jarang, mungkin kerana ia tidak cukup menarik. Label 'tidak bertuhan' walaupun telah menarik perhatian, walaupun ia tidak selalunya sesuai. Ramai daripada mereka yang mengatakan bahawa mereka tidak mempunyai agama tidak semestinya meninggalkan kepercayaan kepada apa-apa jenis tuhan — sama seperti seseorang itu boleh menjadi tidak bertuhan dan beragama pada masa yang sama, seseorang boleh menjadi ahli agama dan tidak beragama pada masa yang sama. Kedua-dua kombinasi tidak begitu biasa, sekurang-kurangnya dari segi sejarah, tetapi ia tidak bercanggah sendiri seperti yang diandaikan oleh sesetengah pihak.

Terma Berkaitan

• ateisme yang lemah
• sikap apatis
• nontheisme

Sinonim untuk Godless

• atheis
• ateistik
• bukan tuhan
• tidak beragama
• fasik

Contoh

'Lihatlah kemurkaan Tuhan atas curahan tak bertuhan ini.'
- Milton, 1667
'Selama berabad-abad orang Rom tidak bertuhan, penuh dengan pemikiran yang paling kasar, dan tidak mempunyai kasih sayang semula jadi. Cato menyebabkan hamba-hamba tuanya kelaparan; dan Pompey adalah raksasa yang mementingkan diri sendiri; Caesar kezaliman yang tidak berperasaan.' - Tuan Leslie Stephen,Sejarah Pemikiran Inggeris pada Abad Kelapan Belas, 1876