Bodhicitta: Amalan untuk Manfaat Semua Makhluk

Bodhicitta adalah amalan Buddha yang memberi tumpuan kepada memupuk belas kasihan dan kebijaksanaan untuk faedah semua makhluk. Ia adalah amalan memberi tanpa mementingkan diri sendiri, dengan niat untuk membantu orang lain dan akhirnya mencapai pencerahan. Amalan Bodhicitta adalah berdasarkan ajaran Buddha dan dikatakan paling penting daripada semua amalan Buddha.

Faedah Mengamalkan Bodhicitta

Amalan Bodhicitta mempunyai banyak faedah, baik untuk pengamalnya mahupun untuk orang sekelilingnya. Ia boleh membantu untuk memupuk rasa belas kasihan dan persefahaman untuk semua makhluk, yang membawa kepada keamanan dan keharmonian yang lebih besar di dunia. Mengamalkan Bodhicitta juga boleh membantu mengurangkan penderitaan dan menggalakkan penyembuhan dan kesejahteraan.

Bagaimana Mengamalkan Bodhicitta

Amalan Bodhicitta melibatkan memupuk rasa kasih sayang dan belas kasihan kepada semua makhluk. Ini boleh dilakukan melalui meditasi, visualisasi dan amalan kesedaran yang lain. Adalah penting untuk diingat bahawa Bodhicitta bukan hanya amalan memberi, tetapi juga menerima. Adalah penting untuk bersikap terbuka untuk menerima kasih sayang dan belas kasihan daripada orang lain, serta memberikannya.

Kesimpulan

Bodhicitta ialah amalan Buddha yang berkuasa yang boleh membantu memupuk rasa belas kasihan dan pemahaman untuk semua makhluk. Ia adalah amalan memberi tanpa mementingkan diri sendiri, dengan niat untuk membantu orang lain dan akhirnya mencapai pencerahan. Mengamalkan Bodhicitta boleh membantu mengurangkan penderitaan dan menggalakkan penyembuhan dan kesejahteraan.

Definisi asas bagibodhicittaadalah 'keinginan untuk merealisasikan pencerahan demi orang lain.' Ia juga digambarkan sebagai keadaan fikiran a bodhisattva , biasanya, makhluk makrifat yang telah berikrar untuk kekal di dunia sehingga semua makhluk mendapat pencerahan.

Ajaran tentang bodhicitta (kadang-kadang dieja bodhicitta) nampaknya telah berkembang dalam Buddhisme Mahayana kira-kira abad ke-2 CE, memberi atau menerima, atau kira-kira pada masa yang sama Sutra Prajnaparamita mungkin ditulis. Sutra Prajnaparamita (kesempurnaan kebijaksanaan), yang merangkumi Hati dan juga Sutra Berlian , diiktiraf terutamanya untuk pengajaran mereka tentangmatahari terbenam,atau kekosongan.

Apa Itu Tiada Diri?

Mazhab Buddhisme lama melihat doktrin anatman -- tiada diri -- bermakna bahawa ego atau keperibadian seseorang individu adalah belenggu dan khayalan. Setelah dibebaskan daripada khayalan ini, individu itu boleh menikmati kebahagiaan Nirvana. Tetapi dalam Mahayana, semua makhluk kosong daripada intipati diri tetapi sebaliknya wujud antara wujud dalam perhubungan kewujudan yang luas. Sutra Prajnaparamita mencadangkan bahawa semua makhluk adalah untuk menjadi tercerahkan bersama, bukan hanya kerana rasa belas kasihan, tetapi kerana kita sebenarnya tidak terpisah antara satu sama lain.

Bodhicitta telah menjadi bahagian penting dalam amalan Mahayana dan prasyarat untuk pencerahan. Melalui bodhicitta, keinginan untuk mencapai pencerahan melampaui kepentingan sempit diri individu dan merangkul semua makhluk dalam belas kasihan.Yang Mulia Dalai Lama ke-14berkata,

'Fikiran kebangkitan bodhicitta yang berharga, yang menyayangi makhluk hidup lain lebih daripada diri sendiri, adalah tiang latihan bodhisattva - jalan kenderaan yang besar.

'Tidak ada fikiran yang lebih baik daripada bodhicitta. Tidak ada fikiran yang lebih berkuasa daripada bodhicitta, tidak ada fikiran yang lebih gembira daripada bodhicitta. Untuk mencapai tujuan muktamad sendiri, minda kebangkitan adalah yang tertinggi. Untuk mencapai tujuan semua makhluk hidup yang lain tidak ada yang lebih baik daripada bodhicitta. Fikiran kebangkitan adalah cara yang tidak dapat ditandingi untuk mengumpul merit. Untuk membersihkan halangan bodhicitta adalah yang tertinggi. Untuk perlindungan daripada gangguan bodhicitta adalah yang tertinggi. Ia adalah kaedah yang unik dan merangkumi semua. Setiap kuasa biasa dan supra-dunia boleh dicapai melalui bodhicitta. Oleh itu ia amat berharga.'

Memupuk Bodhicitta

Anda mungkin mengenalinyabodhibermaksud 'kebangkitan' atau apa yang kita panggil ' pencerahan .' Citta adalah perkataan untuk 'minda' yang kadangkala diterjemahkan 'hati-minda' kerana ia bermaksud kesedaran emotif dan bukannya intelek. Perkataan itu boleh mempunyai warna makna yang berbeza bergantung pada konteks. Kadangkala ia boleh merujuk kepada keadaan fikiran atau perasaan. Pada masa lain ia adalah fikiran pengalaman subjektif atau asas semua fungsi psikologi. Beberapa ulasan mengatakan bahawa sifat asas citta adalah iluminasi tulen, dan citta yang disucikan adalah realisasi pencerahan.

Digunakan untukbodhicitta, kita boleh membuat kesimpulan bahawa inicittabukan sekadar niat, keazaman atau idea untuk memberi manfaat kepada orang lain, tetapi rasa atau motivasi yang amat dirasai yang datang untuk meresap amalan. Jadi, bodhicitta mesti ditanam dari dalam.

Terdapat lautan buku dan ulasan tentang penanaman bodhicitta, dan pelbagai aliran Mahayana mendekatinya dalam pelbagai cara. Walau bagaimanapun, dalam satu cara atau yang lain, bodhicitta timbul secara semula jadi daripada amalan yang ikhlas.

Dikatakan jalan bodhisattva bermula apabila aspirasi yang tulus untuk membebaskan semua makhluk mula-mula muncul di dalam hati (bodhicittopada, 'Timbul pemikiran kebangkitan'). Sarjana Buddha Damien Keown membandingkan ini dengan 'sejenis pengalaman penukaran yang membawa kepada perubahan pandangan terhadap dunia.'

Bodhicitta Relatif dan Mutlak

Buddhisme Tibet membahagikan Bodhicitta kepada dua jenis, relatif dan mutlak. Bodhicitta mutlak adalah pandangan langsung ke dalam realiti, atau pencahayaan tulen, atau pencerahan. Bodhicitta relatif atau konvensional ialah bodhicitta yang dibincangkan dalam esei ini setakat ini. Ia adalah keinginan untuk mencapai pencerahan untuk kepentingan semua makhluk. Bodhicitta relatif dibahagikan lagi kepada dua jenis, bodhicitta dalam aspirasi dan bodhicitta dalam tindakan. Bodhicitta dalam aspirasi ialah keinginan untuk mengejar jalan bodhisattva demi orang lain, dan bodhicitta dalam tindakan atau aplikasi adalah penglibatan sebenar jalan itu.

Akhirnya, bodhicitta dalam semua bentuknya adalah tentang membenarkan belas kasihan kepada orang lain untuk membawa kita semua kepada kebijaksanaan, dengan melepaskan kita daripada belenggu kemelekatan diri. 'Pada ketika ini, kita mungkin bertanya mengapa bodhicitta mempunyai kuasa sedemikian,' tulis Pema Chodron dalam bukunyaTiada Masa untuk Hilang. 'Mungkin jawapan yang paling mudah ialah ia mengangkat kita daripada mementingkan diri sendiri dan memberi kita peluang untuk meninggalkan tabiat yang tidak berfungsi. Lebih-lebih lagi, semua yang kita temui menjadi peluang untuk mengembangkan keberanian hati bodhi yang keterlaluan.'