Nondualisme dalam Buddhisme Mahayana

Nondualisme, atau Advaya, adalah konsep penting dalam Buddhisme Mahayana. Ia adalah idea bahawa semua perkara saling berkaitan dan saling bergantung, dan tidak ada pemisahan antara individu dan alam semesta. Konsep ini sering dinyatakan dalam istilah Dua Kebenaran , yang merupakan kebenaran konvensional dan kebenaran muktamad. Kebenaran konvensional ialah realiti harian yang kita alami, manakala kebenaran muktamad ialah realiti asas yang berada di luar pengalaman seharian kita.

Nondualisme adalah bahagian penting dalam Buddhisme Mahayana kerana ia menekankan kesalinghubungan semua perkara dan kepentingan memahami kebenaran muktamad. Ia juga merupakan bahagian penting dalam Empat Kebenaran Mulia , yang merupakan asas ajaran Buddha. Empat Kebenaran Mulia ialah: penderitaan, punca penderitaan, lenyapnya penderitaan, dan jalan menuju lenyapnya penderitaan. Nondualisme dilihat sebagai jalan menuju pemberhentian penderitaan, kerana ia mengajar kita untuk mengenali kesalinghubungan semua perkara dan berhati-hati terhadap tindakan kita.

Nondualisme juga merupakan bahagian penting dalam Jalan Bodhisattva , iaitu jalan belas kasihan dan kebijaksanaan. Jalan Bodhisattva adalah berdasarkan idea bahawa semua makhluk saling berkaitan dan bahawa kita harus berusaha untuk membantu orang lain dan memupuk kebijaksanaan dan belas kasihan. Jalan ini adalah berdasarkan idea bahawa kita boleh mencapai pencerahan dengan memahami kebenaran muktamad dan dengan hidup dalam harmoni dengan semua makhluk.

Nondualisme ialah konsep penting dalam Buddhisme Mahayana, kerana ia menekankan kesalinghubungan semua perkara dan kepentingan memahami kebenaran muktamad. Dengan memahami dan hidup selaras dengan Dua Kebenaran dan Empat Kebenaran Mulia, kita boleh mencapai pencerahan dan hidup dalam harmoni dengan semua makhluk.

Dualismedannondualisme(ataubukan dualiti) ialah perkataan yang sering muncul dalam agama Buddha. Berikut adalah penjelasan yang sangat asas tentang maksud istilah ini.

Dualisme ialah persepsi bahawa sesuatu -- atau segala-galanya, termasuk realiti itu sendiri -- boleh disusun kepada dua kategori asas dan tidak boleh dikurangkan. Dalam falsafah barat, dualisme selalunya merujuk kepada pandangan bahawa fenomena sama ada mental atau fizikal. Walau bagaimanapun, dualisme boleh merujuk kepada menganggap banyak perkara lain sebagai pasangan yang berbeza -- lelaki dan perempuan, baik dan jahat, terang dan gelap.

Tidak semua yang datang secara berpasangan adalah dualitas. The simbol yin-yang falsafah Cina mungkin kelihatan dualistik, tetapi ia sebenarnya sesuatu yang lain. Menurut Taoisme, bulatan mewakili Tao , 'Perpaduan yang tidak dibezakan dari mana semua kewujudan timbul.' Kawasan hitam dan putih simbol mewakili tenaga maskulin dan feminin dari mana semua fenomena wujud, dan kedua-dua yin dan yang adalah Tao. Mereka juga sebahagian daripada satu sama lain dan tidak boleh wujud tanpa satu sama lain.

Dalam tradisi Vedanta yang merupakan asas kebanyakan agama Hindu moden, dualisme dan nondualisme merujuk kepada hubungan antara Brahman , realiti tertinggi, dan segala-galanya. Sekolah dualistik mengajar bahawa Brahman wujud dalam realiti yang berasingan daripada dunia fenomenal. Mazhab nondualistik mengatakan bahawa Brahman adalah satu-satunya realiti, dan dunia fenomenal adalah ilusi yang ditumpangkan pada Brahman. Dan sila ambil perhatian bahawa ini adalah penyederhanaan kasar sistem falsafah yang sangat kompleks.

Dualisme dalam Buddhisme Theravada

Bhikkhu Bodhi , seorang rahib dan ulama, pernah berkata demikian Buddhisme Theravada bukan dualistik mahupun nondualistik. 'Berbeza dengan sistem non-dualistik, pendekatan Buddha tidak bertujuan untuk menemukan prinsip penyatuan di belakang atau di bawah pengalaman dunia kita,' tulisnya. Ajaran Buddha adalah pragmatik, dan tidak berdasarkan beberapa teori falsafah spekulatif yang agung.

Walau bagaimanapun, dualisme wujud untuk Buddhisme Theravada -- baik dan jahat, penderitaan dan kebahagiaan, kebijaksanaan dan kejahilan. Dualitas yang paling ketara ialah antara samsara , alam penderitaan; dan nirvana , pembebasan daripada penderitaan. walaupun Canon Pali menggambarkan nirwana sebagai sejenis realiti muktamad, 'tidak ada sedikit pun sindiran bahawa realiti ini secara metafizik tidak dapat dibezakan pada tahap yang mendalam daripada kebalikannya yang nyata, samsara,' tulis Bhikkhu Bodhi.

Nondualisme dalam Buddhisme Mahayana

Agama Buddha mencadangkan itu semua fenomena wujud ; tiada yang terpisah. Semua fenomena sentiasa mengkondisikan semua fenomena lain. Perkara adalah cara mereka kerana segala-galanya adalah caranya.

Buddhisme Mahayana mengajar bahawa fenomena saling bergantung ini juga kosong daripada intipati diri atau ciri-ciri yang wujud. Semua perbezaan yang kita buat antara ini dan itu adalah sewenang-wenangnya dan hanya wujud dalam pemikiran kita. Ini tidak bermakna tiada apa yang wujud, tetapi tiada apa yang wujud seperti yang kita fikirkan.

Jika tiada yang terpisah, bagaimana kita mengira pelbagai fenomena? Dan adakah itu bermakna semuanya adalah Satu? Buddhisme Mahayana sering muncul sebagai satu bentuk monisme atau ajaran bahawa semua fenomena adalah satu bahan atau satu fenomena pada dasarnya. Tetapi Nagarjuna mengatakan bahawa fenomena bukanlah satu atau banyak. Jawapan yang betul untuk 'berapa?' adalah 'bukan dua.'

Dualisme yang paling merosakkan ialah 'pengetahuan' subjektif dan objek untuk mengetahui. Atau, dengan kata lain, persepsi 'saya' dan 'segala-galanya.'

Di dalam Vimalakirti Sutra , orang awam Vimalakirti berkata bahawa kebijaksanaan adalah 'penghapusan egoisme dan sifat memiliki. Apakah penghapusan egoisme dan sifat memiliki? Ia adalah kebebasan daripada dualisme. Apakah kebebasan daripada dualisme? Ia adalah ketiadaan penglibatan sama ada dengan luaran atau dalaman. ... Subjek dalaman dan objek luaran tidak dilihat secara dualistik.' Apabila dualisme 'pengetahuan' subjektif dan objek 'pengetahuan' tidak timbul, yang tinggal adalah makhluk tulen atau kesedaran tulen.

Bagaimana pula dengan dualitas antara baik dan jahat, samsara dan nirwana? Dalam bukunyaNonduality: Kajian dalam Falsafah Perbandingan(Buku Kemanusiaan, 1996), guru Zen David Loy berkata,

'Ajaran utama Buddhisme Madhyamika, bahawa samsara adalah nirvana, sukar untuk difahami dengan cara lain kecuali menegaskan dua cara yang berbeza untuk memahami, dua kali dan bukan dua. Persepsi dualistik tentang dunia objek diskret (salah satunya adalahsaya) yang dicipta dan dimusnahkan menjadi samsara.' Apabila persepsi dualistik tidak timbul, terdapat nirwana. Dengan kata lain, 'nirvana ialah 'sifat sebenar' nondual samsara.'

Dua Kebenaran

Mungkin tidak jelas mengapa jawapan kepada 'berapa' adalah 'bukan dua.' Mahayana mencadangkan itu segala-galanya wujud dalam cara yang mutlak dan relatif atau konvensional . Secara mutlak, semua fenomena adalah satu, tetapi dalam relatif, terdapat banyak fenomena tersendiri.

Dalam pengertian ini, fenomena adalah satu dan banyak. Kita tidak boleh mengatakan hanya ada satu; kita tidak boleh mengatakan terdapat lebih daripada satu. Jadi, kami berkata, 'bukan dua.'