Tujuh Faktor Pencerahan

The Tujuh Faktor Makrifat adalah satu set ajaran daripada tradisi Buddha yang memberikan pandangan tentang jalan menuju pencerahan. Ajaran ini penting bagi sesiapa yang ingin memperdalam pemahaman mereka tentang agama Buddha dan jalan menuju kebangkitan rohani.

Tujuh faktor tersebut ialah:

• Kesedaran
• Penyiasatan Alam Hakikat
• Tenaga
• kegembiraan
• Relaksasi
• penumpuan
• Keseimbangan

Kesedaran adalah amalan menyedari pemikiran, perasaan, dan tindakan seseorang pada masa sekarang. Ia adalah asas kepada enam faktor lain, dan penting untuk membangunkan pemahaman yang lebih mendalam tentang diri sendiri dan dunia di sekeliling kita.

Penyiasatan Alam Hakikat ialah amalan meneroka sifat realiti dan memahami keterkaitan semua perkara. Amalan ini membantu kita untuk mendapatkan gambaran tentang sifat sebenar realiti dan melihat sesuatu sebagaimana yang sebenarnya.

Tenaga adalah amalan memupuk dan mengekalkan sikap dan pandangan yang positif. Ia adalah penting untuk membangunkan keberanian dan keazaman untuk meneruskan jalan menuju pencerahan.

Kegembiraan adalah amalan memupuk rasa kegembiraan dan kepuasan pada masa sekarang. Amalan ini membantu kita untuk menghargai keindahan hidup dan mencari kegembiraan dalam perkara yang mudah.

Relaksasi adalah amalan melepaskan ketegangan dan tekanan dan membenarkan diri berada pada saat ini. Amalan ini membantu kita memupuk rasa aman dan tenteram.

Tumpuan ialah amalan memfokuskan minda pada satu objek atau pemikiran. Amalan ini membantu kita mengembangkan keupayaan untuk kekal fokus dan mengekalkan kejelasan pemikiran.

Equanimity ialah amalan mengekalkan kesaksamaan dalam menghadapi pasang surut kehidupan. Amalan ini membantu kita untuk kekal seimbang dan kekal fokus pada masa sekarang.

Tujuh Faktor Pencerahan memberikan pandangan yang tidak ternilai ke dalam jalan menuju kebangkitan rohani. Dengan memupuk amalan ini, kita boleh memperoleh pemahaman yang lebih mendalam tentang diri kita dan dunia di sekeliling kita.

Tujuh Faktor Pencerahan adalah tujuh sifat yang membawa kepada pencerahan dan juga menggambarkan pencerahan. The Buddha a merujuk kepada faktor-faktor ini dalam beberapa khutbahnya yang direkodkan dalam Di sana kita pergi . Faktor dipanggilsatta bojjhangadalam Pali dansapta bodhiangadalam bahasa Sanskrit.

Faktor-faktor tersebut dikatakan amat berguna sebagai penawar kepada Lima Halangan -- keinginan sensual, niat jahat, kemalasan, kegelisahan, dan ketidakpastian.

01 daripada 07

Kesedaran

Tujuh belon udara panas terapung di atas kuil Buddha purba di Bagan, Burma (Myanmar). sarawut / Getty Images

Perhatian Betul adalah bahagian ketujuh daripada Jalan Lapan Agama Buddha , dan ia adalah penting untuk amalan Buddha. Kesedaran ialah kesedaran seluruh badan dan minda tentang masa kini. Berwaspada adalah untuk hadir sepenuhnya, tidak tersesat dalam lamunan, penantian, indulgensi, atau kebimbangan.

Kesedaran juga bermaksud melepaskan tabiat fikiran yang mengekalkan ilusi diri yang berasingan. Kesedaran tidak menilai antara suka dan tidak suka. Kesedaran bermaksud menggugurkan konsep -- apabila mengambil berat tentang nafas, contohnya, ia hanyalah nafas, bukan nafas 'saya'.

02 daripada 07

Siasatan

GettyImages

Faktor kedua ialah penyiasatan yang mendalam tentang sifat realiti. Di sesetengah sekolah agama Buddha, penyiasatan yang mendalam ini adalah analitikal. Istilah Pali untuk faktor kedua ini ialahDhamma Vicaya, yang bermaksud untuk menyiasat dhamma atau dharma.

Perkataan dharma mempunyai banyak kegunaan dalam agama Buddha. Makna yang paling luas adalah seperti 'undang-undang semula jadi,' tetapi ia lebih kerap merujuk kepada ajaran Buddha. Ia juga boleh merujuk kepada sifat kewujudan atau kepada fenomena sebagai manifestasi realiti.

Jadi penyiasatan dharma ini adalah penyiasatan terhadap doktrin Buddha dan juga sifat kewujudan. Buddha mengajar murid-muridnya untuk tidak menerima apa yang dia katakan mengenai kepercayaan buta, tetapi sebaliknya untuk menyiasat ajarannya untuk menyedari kebenaran mereka sendiri.

03 daripada 07

Tenaga

Galina Barskaya | dreamtime.com

Perkataan Sanskrit untuk tenaga ialahVirya(atauviriyadalam Pali), yang juga diterjemahkan sebagai 'semangat' dan 'usaha bersemangat.' Perkataan ituViryaberasal dariakan datang, yang dalam bahasa Indo-Iran kuno bermaksud 'wira.' Virya, kemudian, mengekalkan konotasi usaha heroik dan semangat kesungguhan seorang pahlawan.

Ulama Theravadin Piyadassi Thera berkata bahawa apabila putera raja yang akan menjadi Buddha memulakan usahanya untuk pencerahan, dia mengambil sebagai motonyama nivatta, abhikkhama-- 'Jangan goyah; terlebih dahulu.' Pencarian untuk pencerahan memerlukan kekuatan dan keberanian yang tidak kenal lelah.

04 daripada 07

kebahagiaan

Buddha batu tersenyum di hutan di luar Chaya, Thailand. Marianne Williams / Getty Images

Sudah tentu, kita semua mahu bahagia. Tetapi apakah yang kita maksudkan dengan 'gembira'? Jalan kerohanian selalunya bermula apabila kita sangat menyedari bahawa mendapatkan apa yang kita inginkan tidak menggembirakan kita, atau sekurang-kurangnya tidak gembira untuk masa yang lama. Apa yang akan menggembirakan kita?

Yang Mulia Dalai Lama ke-14berkata, 'Kebahagiaan bukanlah sesuatu yang siap sedia. Ia datang dari tindakan anda sendiri.' Apa yang kita lakukan, bukan apa yang kita dapat, yang menumbuhkan kebahagiaan.

Ia adalah ajaran Buddha asas bahawa keinginan untuk perkara yang kita fikir di luar diri kita mengikat kita kepada penderitaan. Apabila kita melihat ini sendiri, kita boleh mula melepaskan keinginan dan mencari kebahagiaan.

05 daripada 07

Ketenangan

Trevoux | Dreamstime.com

Faktor kelima ialah ketenangan atau ketenangan badan dan kesedaran. Walaupun faktor sebelumnya adalah kebahagiaan yang lebih menggembirakan, faktor ini lebih seperti kepuasan seseorang yang telah menyelesaikan pekerjaannya dan sedang berehat.

Seperti kebahagiaan, ketenangan tidak boleh dipaksa atau dibuat-buat. Ia timbul secara semula jadi daripada faktor-faktor lain.

06 daripada 07

penumpuan

Ketakutan | Dreamstime. com

Seperti kesedaran, Konsentrasi Betul juga merupakan sebahagian daripada Laluan Berunsur Lapan. Bagaimanakah kesedaran dan tumpuan berbeza? Pada asasnya, kesedaran ialah kesedaran seluruh badan dan minda, biasanya dengan beberapa kerangka rujukan -- badan, perasaan atau fikiran. Penumpuan adalah memfokuskan semua fakulti mental seseorang kepada satu objek fizikal atau mental dan mengamalkan Empat Penyerapan, juga dipanggil Empat Dhyana (Sanskrit) atau Empat Jhana (Pali).

Satu lagi perkataan yang dikaitkan dengan kepekatan Buddha ialah samadhi. Mendiang John Daido Loori Roshi, seorang guru Soto Zen, berkata, 'Samadhi adalah keadaan kesedaran yang terletak di luar bangun, bermimpi, atau tidur nyenyak. Ia memperlahankan aktiviti mental kita melalui penumpuan satu mata.'

Dalam samadhi yang paling dalam, semua rasa 'diri' hilang, dan subjek dan objek sepenuhnya diserap ke dalam satu sama lain.

07 daripada 07

Keseimbangan

Ascent XMedia / Imej Getty

Keseimbangan dalam pengertian Buddha adalah keseimbangan antara keengganan dan keinginan yang melampau. Dalam erti kata lain, ia tidak ditarik ke arah ini dan itu oleh apa yang anda suka dan tidak suka.

Bhikkhu Bodhi Theravadin rahib dan cendekiawan berkata bahawa keseimbangan adalah

'Fikiran yang seimbang, kebebasan fikiran yang tidak tergoyahkan, keadaan keseimbangan batin yang tidak dapat diganggu oleh untung dan rugi, kehormatan dan kehinaan, pujian dan celaan, kesenangan dan kesakitan. Upekkha ialah kebebasan daripada semua titik rujukan diri; ia adalah sikap acuh tak acuh hanya kepada tuntutan ego-diri dengan keinginan untuk kesenangan dan kedudukan, bukan untuk kesejahteraan sesama manusia.'